Cień za mną

mam dość

śnienia

skoro nie pozwala

zapomnieć

Współczesne zaufanie

Chciałabym pozwolić 

Dotknąć

Swego telefonu

Raz jeszcze

(współczesne zaufanie)

Czekam

Czekam
Aż wszystko ogarnę

Pozamiatam

Pozmywam

Wytrę kurze

I wyprowadzę myśli

Na spacer

Andrzej Kotański - "Mój psychiatra słucha jazzu"

"nowojorskiego
mówi że nienowojorski
nie ma wystarczającej przestrzeni

i pomalował sobie ściany na jasnoszaro
podobno też z powodów akustycznych

jak jest
zapytał

trochę smutno

i bardzo dobrze
to nie ściany mają być wesołe"


Polecam cały tom Wiersze o moim psychiatrze Andrzeja Kotańskiego. Ostatnio czytam na okrągło :)

Powiewająca na wietrze

ja rozumiem
że ta flaga
mogła być obca
ale przecież
jest Polska
więc wytłumacz mi
mój rumaku
dlaczego widzę
białka
w twoich oczach

Próba akceptacji uczuć

to nie tak, gdy człowiek

czuje permanentny brak

nie wiedząc czego

to nie tak, gdy człowiekowi

jest smutno

choć nie stało się nic strasznego

to nie tak, bo człowiek

czasem jest zbyt blisko

siebie

to nie tak, bo człowiekowi
rąk nie oderwiesz
by umieścić na gwieździstym niebie

Zabójstwo doskonałe

najgorsze

co możemy zrobić

drugiemu człowiekowi

to przekonać go

że nie jest czegoś wart

Wiersz "Geniusz artystyczny"

Tutaj jedna plama

Właśnie w tym kolorze

Tam druga o odmiennym odcieniu

Składanie obrazu od podstawy

Przez szkic

Figurę

Po miękkie pociągnięcie pędzlem

Tutaj cień założony

Tam dostrzeżony i zrozumiany

Godziny spędzone przy obserwacji

W ciszy

Albo w hałasie

Później ocena widza

Czy dostrzeże precyzje?

Zauważy namacalność kształtów?

Geniusz!

Twierdzi krytyk

Co za bazgroły!

Twierdzi laik

A ja

Patrzę na swe dzieło

I wśród rytmu barw

W kompozycji przedmiotów

Widzę własną twarz

Pochyloną nad książką

Czytającą historię sztuki

Odkrywającą perspektywę

Światło

Zrozumienie iluzji

Działanie jednego koloru

W stosunku do drugiego

Widzę godziny pracy

Więc

Co z tego

Że podążyłem własną ścieżką

Nazwano mnie geniuszem

Gdy najzwyczajniej w świecie

Jestem sfrustrowany

Że sztuka

Nie jest tchnieniem

Nie jest weną

Jest precyzją

Kunsztem

Wyuczeniem

A tylko nieliczni

Szaleńcy

Potrafią się w niej odnaleźć

Wiersz "Spotkanie z kontrem"

Wysłuchałam Was

aby zrozumieć

Nie zrozumiałam, ale szanuję

oczekując tego samego

Charles Bukowski - Bez marzeń

"stare siwe kelnerki

w kawiarniach w nocy

już się poddały,

i kiedy idę oświetlonym

chodnikiem i zaglądam do okien

przytułków

widzę ze czar już

prysł.

widzę ludzi siedzących na ławkach w parku

i ze sposobu w jaki siedzą

i patrzą

widzę ze urok minął.

 

widzę ludzi prowadzących samochody

i ze sposobu w jaki prowadza samochód

widzę ze już nie kochają

ani ze nie są kochani –

nie myślą nawet o

seksie. wszystko zapomnieli

jak stary film.

 

widzę ludzi robiących zakupy w sklepach

i supermarketach

widzę ich jak chodzą wzdłuż polek

i wybierają rzeczy

i ze sposobu w jakim pasuje

do nich ubranie

i ze sposobu w jaki chodzą

z ich twarzy

z ich oczu

widzę ze nie dbają o nic

i ze nic nie dba o nich.

co dzien. widzę setki ludzi

którzy poddali się

całkowicie.

 

kiedy idę na wyścigi

albo na mecz

widzę tysiące

które nie współczują niczemu ani

nikomu

i nie otrzymują współczucia w zamian.

 

wszędzie widzę tych

którzy nie pragną niczego prócz

jedzenia, mieszkania

ubrania: na tym się

skupiają,

bez marzeń.

 

nie rozumiem dlaczego ci ludzie nie

znikną

nie rozumiem dlaczego ci ludzie nie

wymrą

dlaczego chmury

nie wymordują ich

dlaczego psy

nie pożrą ich

dlaczego kwiaty i dzieci

nie zabiją ich,

nie rozumiem.

chyba jednak ktoś ich morduje

mimo to nie mogę oswoić się z

myślą ze jest

ich tak wielu.

 

co dzien,

co noc,

jest ich więcej

w metrze

w domach i

w parku.

 

nie przeraża ich to

za nie kochają

ani ze nie są kochani

moi liczni liczni liczni

bracia."

Charles Bukowski - Ćma barowa

"Jane, która nie żyje już 31 lat,

nigdy by na to nie
wpadła że napiszę scenariusz o dniach gdy
piliśmy razem
i
że zrobią z tego film
i
że piękna gwiazda filmowa zagra jej
rolę.

Jane powiedziałaby pewnie teraz: „Piękna gwiazda filmowa?
rany boskie!”

Jane, to jest szołbiz, więc śpij, kochanie, bo
choćby nie wiem jak się starali
po prostu nie mogliby znaleźć nikogo dokładnie takiego jak
ty.

i ja

też nie mogę"

Jakbym czytała wiersz Bastiana dla... Tego już dowiecie się, gdy w y d a m...

Jacek Kaczmarski "Autoportret z psem"

"Mój pies nie lubi psów

A ja nie lubię ludzi

Woń zadów, jazgot słów

Obu nas szczerze nudzi

Czasami ktoś się zbliży

Upewnić się czym pachnę

I pies mój go poliże

I ja ogonem machnę.

A ów w słabiznę mi

Swój nos bezczelnie wtyka

I tylko po to, by

Z pogardą się odsikać.

Więc odchodzimy w dal

Nie dbając o ogładę

Brodząc połyskiem fal

Za swoim własnym śladem.

Mój pies nie lubi psów

A ja nie lubię ludzi

Woń zadów, jazgot słów

Obu nas szczerze nudzi

Czasem, jak pomylony

Pędzi za którąś z suczek -

Ja miałem już dwie żony

I starczy nam nauczek.

Więc go do wody - buch!

Wrzucam wśród fal rozprysków,

Wprawiamy łapy w ruch

I radość bije z pysków.

Potem w słonecznym śnie

Sierść nam paruje słono,

Więc otrząsamy się

Od nosów do ogonów.

Mój pies nie lubi psów

A ja nie lubię ludzi

Woń zadów, jazgot słów

Obu nas szczerze nudzi

Siadamy na krawędzi

Wpatrzeni w morski majak,

Ja drapię się - gdzie swędzi,

On liże się po jajach.

Mieszamy tak dzień w dzień

Te piesko-ludzkie światy,

Wdychamy przestrzeń lśnień

Rzucamy sobie patyk.

Mną szczęsny skowyt łka:

Jak pięknie bez człowieka!

Jak pięknie jest bez psa!

Zgodnie mój pies zaszczeka.

I aż nas zmierzch ostudzi

Siedzimy tak we dwóch -

Bo on nie lubi ludzi,

A ja - nie lubię psów..."

~ Jacek Kaczmarski

Wiersz "Problemowy error"

Są pewne momenty

dość częste niekiedy

że patrząc w ścianę nie wiesz

jak obejść ją na wskroś

Wiersz "Filozof sprzed laty"

Myślał wiele

Ludzie słuchali

W czwartym tomie

Na dwieście siedemdziesiątej stronie

Wiersz "Jesteś autorem powieści"

Czujesz radość, czujesz smutek

Pisząc, czujesz oburzenie

Jesteś słońcem, jesteś krzewem

Nazywasz się obcym imieniem

Wiersz "Jesteś zbyt"

Twoje włosy są zbyt;

miękkie, lśniące, przyciągające.

Zetnę je więc i zachowam w pudełku.

Ogólnie cały jesteś zbyt…

Wiersz "Prawda jest okrutna"

Najczęściej jest tak,
że nam się jedynie zdaje.
I nie możemy wyjść z błędu.
Prawda jest okrutna.

Nowy czas

Z dala od wszystkiego co znane i ukochane.

W nowym domu z nowymi możliwościami.

Lecę.

Wiersz "Trwajmy w tym..."

Nie zmieniajmy nic, trwajmy w wąskiej ramie.

Przeszłości dajmy żyć w ropiejącej ranie.

Naśladujmy zamierzchłe pokolenia!

Niech nic tu się nie zmienia…

I myślmy, że tak właśnie trzeba.

Bo przecież jesteśmy

za młodzi by żyć i za starzy by umierać.

Wiersz "Nie dla nas"

Nie dla mnie jesteś nie ja dla Ciebie

Mogliśmy tylko patrzeć przed siebie

Bezwiednie przejść obok by w czas zrozumieć

Że ciężko bez siebie lecz ciężej ze sobą